برای مردی که همواره خواهد ماند . . .

در سوگ مجاهد نستوه ، شادروان حضرت آیت الله العظمی منتظری (ره)

نمی توانم رحلتش را باور کنم. نمی توانم بپذیرم که حامی روزهای سرخ ما که رسیدن پیروزی سبز ها را وعده داده بود، غایب بزرگ روزهای سبز ما باشد که به زودی فرا خواهد رسید. آیت الله العظمی حسینعلی منتظری را می گویم. او که بزرگ منشی را به نهایت رساند. او که در یک قدمی قدرت، جانب مردم  ایران زمین را رها ننمود و از قائم مقامی امام استعفا کرد. او که آزاده بود و آزاد اندیش. روحانی روشن روانی که اصل را بر آزادی آدمیان در سایه سار احکام الهی قرار داد و در راه اعتقادات و آرمان هایش از هیچ تلاشی فروگذار نکرد و از احدی نهراسید. پدر جنبش سبز ایران به ابدیت پیوست و از این روست که او، همواره در کنار ما خواهد بود.

مرجع پاینده و بزرگ، پدر متین و عزیز جنبش سبز، بدرود نمی گوییم که در قلوب و یادها ماندگاری. امروز دست در دست یکدیگر به سوگت نشسته ایم و فردا که روزهای سبز چنان که وعده دادی فرا برسند، با تو و فرزندانت غریو شادی سر خواهیم داد. تو همواره در کنج دل یکایک مردم ایران زنده خواهی بود .